سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

194

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

كيفيّت و نحوه صدقه در اينجا به اين است كه بعد از خريدن خرما آنها را مشت مشت صدقه دهد و در اخبار وارده علت آن را اين طور آورده كه اين عمل كفاره مخالفت احتمالى است كه شايد وى در اثناء حج نموده باشد همچون خارش و حك نمودن بدن كه به دنبالش خون ضعيف و كمى مثلا خارج شده يا عملى كرده كه شپشى از بدنش ساقط گشته يا امثال اين امور ، و بهر حال اگر امر به همين منوال گذشت و رفع اشتباه براى وى نشد و علم به صدور خلافى پيدا ننمود پس صدقه‌اى كه داده بعنوان صدقه مطلقه محسوب مىشود ولى اگر معلوم شد عملى نموده كه موجب كفاره است ، اقوى از نظر ما اين است كه صدقه داده شده بجاى آن مجزى است چه آنكه تعليل مذكور در روايات مقتضى آن بوده و دلالت بر اين حكم دارد چنانچه در نظاير اين مسئله نيز حكم همينطور است . سؤال صدقه‌اى كه داده چون علم بموجب آن نداشته لاجرم بنيّت مستحب بوده است و هم اكنون كه علم بموجب آن پيدا نمود معلوم مىشود كه ذمه‌اش به آن مشغول بوده و به قصد وجوب مىبايد اخراج مىكرد پس چگونه بگوئيم فعل مستحبى بجاى واجب قرار مىگيرد در حالى كه از نظر قصد وجه ( وجوب و استحباب ) با هم فرق دارند ؟